Welkom allemaal,
Hier kunnen jullie de vorderingen volgen van mijn witte Duitse herder.
Fingal wordt opgeleid als hulphond, samen met en door Stichting Personal Service Dogs.

Ik heb Fingal als pup in huis gekregen en de bedoeling is dat zij ook mijn hulphond word.
Samen hebben wij al heel wat maanden doorgebracht en zijn sinds kort met de thuistraining begonnen.

Diverse mensen vragen regelmatig hoe het met de trainingen en voortgang gaat. Vandaar deze web-log. Wij hopen dat jullie net zoveel plezier hebben van onze verhalen als wij zelf.

Voortaan kunnen jullie onze belevenissen volgen op:

http://fingalmijnwitteservicedog.punt.nl/

Hxe9 Kanjer,

Heb je nog wat tips voor het vrouwtje morgen?
Jij hebt inmiddels al zoveel ervaring.
Ik kan het wel, maar Bea?

Vanmiddag belde Markus, met volgens hem een grappige vraag, hihihi

Of ik morgen zin en tijd heb om naar Drenthe te komen.
Tuurlijk zei ik. Doen we.

Komt daarna de aap uit zijn mouw.

Blijken er morgenvroeg tv-opnames gemaakt worden door TV-Drenthe.

O jee, ben er dus weer ingestonken.

Gisteravond zijn Miranda en ik bij een rolstoeldansvereniging in Lelystad wezen kijken.
Voor Miranda was dit nieuw, voor mij niet. Ik heb een paar jaar geleden ook aan rolstoeldansen gedaan.

We hebben een zeer gezellige avond gehad, heel veel gelachen. Erg geslaagd dus.

We hebben ons toen ook maar gelijk ingeschreven en vanaf september gaan wij ook meedoen. Helaas is het nu zomerstop.

Wel zijn we ook uitgenodigd voor het jaarlijks uitje in juli Joepie, hier zijn wij wel voor te vinden.

Nu moeten we nog uitzoeken, wat de regels zijn voor het verstrekken van een dansstoel binnen deze bekrompen gemeente. In mijn huidige rolstoel kan ik echt niet combi-dansen. Gisteren uitgeprobeerd.

Servicegroep Emmeloord is niet alleen actief met hulphonden, nu ook met rolstoeldansen.

Vrijdag 19 mei 2006, besloten Miranda en Pieter om in het huwelijksbootje te stappen.
Dat was natuurlijk de moeite waard om een stunt te organiseren.
Samen met een groepje mensen en honden van Stichting Personal Service Dogs, hebben we een erehaag voor het bruidspaar gevormd.

Aansluitend zijn we met zijn allen mee naar binnen gegaan om ze het JA-woord te horen geven aan elkaar. Hier wilden wij ook getuige van zijn.
Het was proppen, maar dat mocht de pret niet drukken

Vanmorgen hebben mijn zus en ik haar naar de dierenarts gebracht. We mochten erbij blijven totdat ze geschoren en gewassen was. Daarna zijn we naar huis gegaan.

Om 13.30 uur hebben we haar weer opgehaald. Ze was erg goed bij en wou gelijk bij me op schoot.

‘s Avonds toch maar lekker met het vrouwtje op de bank.

Witte herder helpt Emmeloordse vooruit
door ANNEMIEKE JANSE

17 MEI 2006 – Naam: Fingal. Soort: witte Duitse herder. Geslacht: teef. Leeftijd: 14 maanden. Status: hulphond in opleiding. Naam: Bea Sneep. Soort: Mens. Geslacht: vrouw. Leeftijd: bijna 37. Status: beweegt zich voort in rolstoel.

Bijzondere hulphond van Bea Sneep leert snel. Foto OPTIMA FOTO

EMMELOORD – Fingal en bazin Bea Sneep delen een flat aan de Revelsant in Emmeloord. Fingal is een hulphond in opleiding. Een bijzondere, want ze is de eerste witte Duitse herders(hulp)hond in Nederland.

Waar de gemiddelde hulphond een training van twee jaar nodig heeft. Staat Fingal op het punt met veertien maanden het felbegeerde diploma te halen. Bea Sneep zit in een rolstoel. Ze kan heel veel dingen zelf, maar heeft wel hulp nodig. ‘Als ik iets laat vallen, moet ik het met een rechte rug oprapen. Dat kan tot gewrichtsklachten leiden.’

Ook het openen van deuren, helpen met de jas uittrekken, het bedienen van knoppen en het samen winkelen behoort tot de kwaliteiten van de hulphond. ‘Zij is onmisbaar en bovendien is het nog vreselijk gezellig ook’, zegt Sneep.

Ze kreeg Fingal, dat witte vreemdeling betekent, als puppy van 7,5 week oud. Fingal is van haar en samen volgden ze een trainingsprogramma thuis, onder leiding van Markus Goetz van de stichting Personal Service Dogs. Begin mei volgde de medische keuring. Fingal had geen heup, elleboog of oogafwijking en samen bereiden ze zich voor op het examen voor hulphond.

‘Fingal laissez, ferme la porte’, zegt Sneep tegen de herdershond. En hoewel Fingal van Duitse komaf is, begrijpt het dier de Franse bevelen heel goed. ‘Waarom in het Frans?’ ‘Zodat niet iedereen bevelen gaat geven’, legt trainer Goetz uit. ‘En de taal heeft makkelijke klanken voor moeilijk pratende mensen.’ Om te testen hoe Fingal ervoor staat, gaan trainer, baas en hond voor een boodschap naar de supermarkt aan de overkant.

Fingal heeft er wel zin in. Opgewonden zet hij koers richting de buitendeur, maar eerst moet hij zijn riem pakken. Fingal porte’, zegt Bea Sneep een paar keer tegen de vrolijke herder. ‘De riem hangt op een verkeerde plaats’, vergoelijkt Bea het optreden.

De buitendeur doet ze zelf open, maar de bediening van de liftknoppen is kat in het bakkie voor de hulphond. ‘Voor zo’n jonge hond doet ze het beregoed’ zegt trainer Goetz tevreden. ‘Normaal doet een hond er twee jaar over om dit niveau te halen, maar bij deze slimme dame gaat het veel sneller.’

Fingal voert eigenlijk alle commando’s wel uit (dat zijn er rond de tachtig), maar is af en toe nog wat te speels. Dat is te merken als ze in de supermarkt de op de grond gevallen koffiepads opraapt (iets uit de schappen halen mag de hond niet doen, in verband met hygixebne.) Als een jongleur slingert Fingal de koffiepads in de lucht, vangt ze keurig op en gooit ze opnieuw in de lucht.

Na deze uitspatting deponeert ze het zakje wel netjes bij haar baasje op schoot. Volgens de trainer is Sneep een beetje zenuwachtig, en dat voelt de hond. Een meisje kijkt toe en vraagt ze de hond mag aaien. ‘Natuurlijk mag dat’, zegt Sneep. Voor een herder is het goed om contact met andere mensen te hebben, zegt ze. Voor het socialiseren. Bij de kassa krijgt Fingal de opdracht de portemonnee aan de caissixe8re te geven. ‘Ik kan het zelf, maar Fingal moet het ook kunnen.

Zich bewijzen hoeft de Duitse Witte herder zich niet meer, vindt Sneep. ‘Voor mij heeft Fingal het diploma al dik en dwars verdient.’

Vanmorgen tijdens de training werd ik benaderd door de Stentor.

Zij willen graag een intervieuw over Fingal.
Dinsdag 16 mei om 11 uur komt hier een journalist met een fotograaf.

Markus is daar natuurlijk ook bij, kan hij mooi over de stichting en over de training van Fingal vertellen.

Spannend.

Vandaag weer een training.

Hebben alleen in huis getraind, vanwege de warmte buiten.
Fingal kan nu zelfs de bovenkastje in de keuken dichtdoen. 1 kastje zit heel erg hoog, daar kan ze net wel/niet bij. Toen het met haar snuit niet goed lukte, was ze zo kien dat ze zich redde door het met haar voorpoot te doen.